Blok Pełen Wnętrz

Drugi loft z budynku starej elektrowni, San Francisco, USA.

2012-02-04T13:02:00.000+01:00

Pamiętacie oszałamiający loft opisany na blogu kilka tygodni temu? Ten powstały we wnętrzu odrestaurowanej elektrowni w San Francisco? Właśnie znalazłam kolejny w tym samym budynku. Stylistyka nieco inna, mimo, że wiele elementów wnętrza powtarza się (ceglane ściany, słupy konstrukcyjne, podział wnętrza - piętro na antresoli, piękny wewnętrzny tarasik i przeszklenie salonu ciągnące się od podłogi przez sufit). Zobaczcie sami. Który z loftów podoba Wam się bardziej? A może z najbardziej odpowiada Wam prezentowany ostatnio loft łódzkiego filmowca?

Zdjęcia z: http://www.sothebysrealty.com/eng/sales/detail/180-l-1190-0085447/the-loft-that-launched-a-revolution-south-beach-san-francisco-ca-94107

Z weekendowymi pozdrowieniami JŁ.

From Poland with love.. Lofty u Scheiblera, Łódź.

2012-01-22T22:17:00.001+01:00

Historyczna dzielnica Łodzi, Księży Młyn. Stara, niszczejąca od wojny fabryka Karola Scheiblera. Jedna z marnych i smutnych wizytówek miasta. Dziś, wspaniale odrestaurowana i zaadaptowana na cele mieszkaniowe jest chlubą dzielnicy. Lofty stwarzają możliwość unikatowej aranżacji wnętrza. Próba dostosowania się do ich charakteru może owocować w najróżniejszy sposób, licznymi stylistykami. Za projekt przedstawionej niżej wnętrza (miejsce pracy i życia łódzkiego filmowca) odpowiada pracownia Rydzyńska Design. Zapraszam do oglądania.

Z pozdrowieniami i życzeniami dobrego tygodnia.
JŁ
Zdjęcia z: http://www.domosfera.pl/wnetrza/51,94387,10980044.html?i=2 a jeśli interesuje Was sama inwestycja: http://www.uscheiblera.pl/pl/

Loft w starej elektrowni; San Francisco, USA; projekt wnętrza: Steven Volpe Design.

2012-01-15T09:37:00.000+01:00

Loft, który za chwilę obejrzycie, mieści się w budynku elektrowni z początku XX wieku. W latach 90tych bryła elektrowni została odnowiona, a wnętrze podzielone na 44 mieszkania, jedne mniejsze, inne większe. Wnętrza loftów są wysokie, sklepione drewnianymi stropami, które podtrzymują szerokie wsporniki. We wnętrzach odsłonięto czerwone ceglane ściany, restauracji poddane zostały też wielkie, podzielone na komórki okna.

Zdjęcia wnętrz jednego z loftów znajdziecie poniżej. Jego stylistyka wydaje mi się świetnie korespondować z bryłą budynku, z jego klimatem. Zachowano oryginalne sklepienia i szerokie drewniane kolumny wspierające strop; piękne jest otoczone wysokim ceglanym murem patio i wielkie okno w salonie przez które wpada światło. Całe wnętrze utrzymane jest w stonowanych barwach, gdzieniegdzie przebijają odważniejsze kolory, jak choćby błękit obrazu nad sofą czy niebieskość regału. Dużo tu naturalnych materiałów, jak drewno, czy len zasłon. Wiekowym meblom towarzyszą ich nowocześni potomkowie i kombinacja ta wydaje mi się tu wyjątkowo udana.

Co sądzicie? Mnie osobiście, autentycznie zachwyca to wnętrze.

Pozdrawiam. JŁ

Zdjęcia kolejno z: www.ubayp.com/buildings/355Bryant.html, http://freshome.com/2011/06/30/imposing-loft-design-in-san-francisco-by-steven-volpe/, http://www.stevenvolpe.com/

Spełnianie się snu o prawdziwym domu.

2012-01-14T14:19:00.000+01:00

Zapierające dech w piersiach wnętrza można znaleźć wszędzie. Może to być małe mieszkanie w małym miasteczku, kawalerka w bloku, drewniany domek na wsi, imponujący loft w dawnej fabryce czy wyremontowany strych. Istotne jest by nie wprowadzać do wnętrz, na siłę, klimatu, którego w nich nie ma. Wszelkie udawanie zostanie zauważone i zdeklasuje nawet skądinąd ciekawe rozwiązania. Drewniane belki ciągnące się po niewysokich sufitach na nowych osiedlach w Warszawie, postarzane, na wpół rustykalne meble i dodatki w malutkich mieszkaniach z wielkiej płyty, daleki wschód w przedwojennej kamienicy czy nowoczesność i minimalizm w drewnianym domu pod miastem. Można, ale po co? Czy nie lepiej jest odszukać i odsłonić już istniejący klimat danego miejsca, budynku i jego otoczenia? A całość urządzić w odkrytym już tonie, choć zgodnie z naszym gustem? Zadanie nie należy do łatwych, sklepy kuszą tysiącami przedmiotów w jakże odmiennych stylach. I to nam się podoba i tamto, ale jak to połączyć? Ach, jakoś się uda. Kupujemy więc i skórzany fotel jak po dziadku i postarzany zegar jak z francuskiej stacji kolejowej, a na koniec parę obrazów w sklepie na I. Jednak less is more (jak pisał w swoim XIX wiecznym poemacie Robert Bowring). Umiejętność łączenia stylów nie jest prostą sprawą, dlatego tak często lądujemy w bezpiecznych, nowiutkich mieszkaniach wykończonych jak od linijki, które dopiero z czasem zagracamy mało udanymi nabytkami. W najbliższym czasie postaram się przedstawić kilka rozwiązań wnętrzarskich nieźle korespondujących ze stylistyką architektury budynku, osiedla, czy otoczenia, w których style poszczególnych elementów mieszają się z dużą, moim zdaniem, gracją. Zapraszam do czytania i oglądania. JŁ

Hiszpańska fantazja i luz; wakacyjne mieszkanie w Madrycie.

2012-01-09T14:30:00.000+01:00

Trochę słońca w ponurej szarości naszych polskich warunków nie zaszkodzi. Zwłaszcza dziś. Ciemne chmury pchane ostrym wiatrem po niewidocznym niebie i deprymująca, zbyt szybko spadająca na nas ciemność wieczoru. Kolorowe mieszkanie w ciepłym Madrycie (plus 12 stopni w południe) musi nam na chwilę zastąpić brak naszego własnego słońca na naszym własnym niebie. Wysokie sufity, białe ściany zestawione z jasną, ciepłą podłogą. Multum kolorowych dodatków, stoliczków, ław, dywanów, krzeseł, foteli, poduch, narzut, luster w ramkach. Wystrój mieszkania sprzyja relaksowi i spokojnemu odpoczynkowi od codziennych zajęć. Nic tylko wtopić się w miękką kanapę z grubą książką i kieliszkiem czegoś uspokajającego w ręku. Całość jest urządzona w dobrych materiałach ale bez przesadnego zadęcia; wnętrze przynosi wrażenie lekkości, przestrzeni, miękkiego nienachalnego komfortu.

Co sądzicie? Zamieszkalibyście w tej letniej atmosferze na stałe? Ja na pewno.

Pozdrawiam.
JŁ

Zdjęcia kolejno z: http://www.micasarevista.com/index.shtml

Zachwycający loft z Ukrainy. Kijów, projekt: 2B Group.

2011-12-30T13:49:00.001+01:00

Apartament ten położony jest na szczycie jednego z nowoczesnych budynków mieszkalnych w Kijowie, a jego niepowtarzalne wnętrze stworzyło studio 2B Group. Mieszkanie utrzymane jest w loftowej stylistyce, a do pierwotnej idei loftu nawiązuje również ogrom przestrzeni ujętej w karby architektury; pomieszczenia są połączone ze sobą, tworząc jednorodną przestrzeń, podzieloną jednak funkcjonalnie. Apartament ma tak wiele pięknych niuansów, że nie sposób opisać ich wszystkich. Drewno łączy się z betonem strukturalnym, kamień na ścianach podświetlają ledy, szkło i metal przewijają się w całej aranżacji; łazienki zaskakują kolorami i teksturami. A wszystko urządzone jest komfortowymi meblami, miękkimi kanapami, wygodnymi stołami i krzesłami, w pełni funkcjonalne. Ciekawym rozwiązaniem jest stylistyka pokoju dziecięcego. Zwieńczeniem penthouse'u jest fantastyczny taras z widokiem na miasto. Oglądajcie i komentujcie. Dla mnie jest to jedno z najwspanialszych wnętrz jakie ostatnio oglądałam.

Jak Wam się podoba to nowoczesne ale w jakiś sposób ponadczasowe wnętrze?

Zdjęcia kolejno z: http://freshome.com/2011/11/19/stunning-one-of-a-kind-ukrainian-loft-apartment/

Dwa białe, skandynawskie mieszkania.

2011-12-18T09:10:00.001+01:00

Skandynawia kojarzy nam się jednoznacznie z czystym powietrzem, bezkresną przestrzenią, surowością monochromatycznego krajobrazu, a w końcowej fazie na myśl przychodzą niewielkie miasteczka i nadmorskie wsie. No i oczywiście IKEA, sztandarowa skandynawska marka, która wpływa na gusta połowy świata za pomocą designu w przystępnej cenie. Dziś przedstawiamy trzy skandynawskie mieszkania w iście skandynawskim stylu, czyli mnóstwo bieli plus nieduża paleta dodatkowych barw.

Pierwsze z przedstawionych mieszkań, ma blisko 60 metrów kwadratowych, które zajmują kuchnia z jadalnią, salon, sypialnia, niewielki hol i łazienkę. Całość zaprojektowano rozsądnie rozdysponowując przestrzeń. W mieszkaniu ciepłe drewno podłogi, zderzono z bielą ścian wykończonych dekoracyjnymi wewnętrznymi gzymsami. Dodatki utrzymane są w bieli, czerni, szarości, gdzieniegdzie znajdziemy ponadto elementy drewniane (jak na przykład blat półwyspu w kuchni). Wędrówkę po mieszkaniu zaczniemy od sypialni.

Ciepła podłoga, białe ściany, biała szafa z optycznie powiększającymi przestrzeń lustrami, wielkie, białe, wygodne łóżku zaścielone przytulnie wyglądającymi narzutami i poduchami. Za łóżkiem nisza wylepiona szarą tapetą. Obok niewielki sekretarzyk/ biurko umożliwiające całkiem wygodną pracę.

Salon jest jasny, przestronny, pozbawiony zbędnych elementów, które mogłyby go zagracać. Ściany pomalowano na delikatny gołębi kolor odcinający się wyraźnie od białych wysokich listew przypodłogowych i przysufitowych.

Kuchnia do maksimum wykorzystuje daną jej przestrzeń. Jest w niej jeszcze miejsce na pół - wyspę z miejscami do siedzenia. Z kuchni wychodzimy na niewielki balkon.

Hol utrzymany jest w tej samej bieli z czarnymi akcentami ramek na obrazy.

Łazienka jest fascynującym obrazem ludzkiej pomysłowości (patrz rura odpływowa wanny), rozdźwięku między designerskimi rozwiązaniami a walorami użytkowymi (bateria z termostatem, prysznic i brak parawanu nawannowego, który chroniłby podłogę przed ciągłym jej zalewaniem w trakcie kąpieli). Poza tym łazienka jest bardzo przytulna.

Na koniec rzut oka na niewielki, malowniczy balkonik.

Kolejne mieszkanie zlokalizowane jest na trzecim pietrze kamienicy z początków XX wieku i stanowi wspaniałe połączenie nowoczesności i tradycji, ze elementami "śmietnikowego" chabby. Apartament składa się z niewielkiego holu, salonu z szerokim wejściem do kuchni, dwóch sypialni i łazienki. Posiada dwa balkony.

Podłoga w całym mieszkaniu jest drewniana; w części głównej mieszkania tj, w salonie i stanowiącej jego przedłużenie sypialni jest to parkiet, w kuchni położono deskę w podobnym kolorze, natomiast hol i druga sypialnia maja podłogę z malowanych na biało drewnianych desek. Całość mieszkania spinają białe ściany utrzymujące wysoki biały sufit z dekoracyjnymi wewnętrznymi gzymsikami. Jedynie kuchnia łamie reżim białych ścian, lekkim, jasnym ich błękitem. Wracając do salonu, widoczne jest tu połączenie prostych mebli z IKEA, z dekoracyjnymi dodatkami, sztuką nowoczesną i elementami jakby cudem wyłowionymi z kontenera na śmieci i tylko lekko odnowionymi (stolik na kółkach, zdezelowane, śliczne niskie foteliki, czy ledwie oheblowana skrzynka w której piętrzą się poduszki).

Kuchnia jest przykładem ciekawego eklektyzmu, gdzie IKEA (lub styl IKEA, szafki kuchenne, krzesła, lampa) zestawiony zostaje z elementami pałacowymi (ceramiczny kominek, dekoracyjne listwy sufitowe) i wspomnianym już "śmietnikowym" chabby (stelaż stołu jadalnianego). Zestawienie takie daje efekt niezwykłej przytulności.

Sypialnia tonie w bieli ścian i podłóg, którą lamią kolorowe akcenty. Bardzo dobrym sposobem na zachowanie stylu dawnych kamienic jest wykorzystywanie istniejących nisz czy wykuszy, tak jak np tutaj: na niewielki regał.

Główna sypialnia znajdująca się na przedłużeniu salonu ma wyjście na balkon. Ścianę zdobi materiał naklejony na ścianę (jest to produkt IKEI, która to firma od jakiegoś czasu współpracuje w ramach projektowania tkanin ze studentami Beckmans College of Design w Sztokholmie, ze wspaniałymi rezultatami o czym można się przekonać zaglądając do działu Tekstylia na stronie IKEI). I znowu biel, wielkie okna, miękkie tkaniny i lekko obdarte krzesełko w roli stolika nocnego.

Przedpokój, biel na bieli.

Na koniec niewielka łazienka z szarymi płytkami na podłodze i białymi na ścianach. Raczej przewidywalna i nudna, jakby zabrakło inwencji na jej ciekawsze urządzenie. A może chodzi o to, że pomieszczenie to jest maleńkie i nie bardzo było szans na rozwinięcie skrzydeł? Tak samo niewielki, ale w odróżnieniu od łazienki, kolorowy, jest jeden z balkoników wychodzący na wewnętrzny dziedziniec.

Z życzeniami udanej niedzieli. JŁ
Wszystkie zdjęcia z: http://freshome.com/

Rzut oka na kilka szalonych foteli i krzeseł do naszych stonowanych salonów.

2011-12-17T10:47:00.000+01:00

W nawiązaniu do postu sprzed kilku tygodni załączam zdjęcia kilku naprawdę kolorowych foteli. Za projekty odpowiada amerykańska firma KMP Furniture z Miami na Florydzie.

Wszystkie meble kupicie na: http://www.kmpfurniture.com/fire_collection/products/one-of-a-kind_229.html.
Pozdrawiam .
JŁ

Genialność niewielkiej przestrzeni, Sfaro Architects, Tel - Aviv.

2011-11-23T17:21:00.000+01:00

Potrzeba matką wynalazku. Dobrze znana maksyma znajduje swoje urealnienie w przedstawianym apartamencie. Czterdziesto metrowe studio odremontowano stwarzając miejsce na salon, sypialnię, kuchnię, łazienkę. W całości zmieściło się jeszcze pomieszczenie gospodarcze. Architekci uzyskali ten podział całkowicie rearanżując przestrzeń niewielkiego studia. Do tego naturalna podłoga i biel, biel, biel. Zobaczcie sami.

Co sądzicie? Jak Wam się podoba mieszkanie w nowoczesnej amfiladzie?
JŁ

Zdjęcia z: http://freshome.com/2011/11/17/40-square-meter-apartment-in-tel-aviv-displaying-an-original-layout/

Sztokholmski penthouse vs. dom w Ericeira.

2011-11-12T13:54:00.000+01:00

Dwa wnętrza na dwóch krańcach Europy, stolica i największe miasto Szwecji - Sztokholm, a z drugiej strony niewielkie miasteczko na wybrzeżu Portugalii. Dwa projekty daleko odbiegające od chłodnego, modernistycznego minimalizmu. Dwa piękne, jasne wnętrza, pełne ciepła, kolorów i nowoczesności.

Narożna kamienica w sercu wielkiego miasta. Wiekowa, ale dobrze utrzymana. Na jej ostatnim piętrze znajduje się ponad 120 metrowy penthouse ze wspaniałym widokiem na wspaniałe miasto. Hol wejściowy pasuje do architektury kamienicy; wysoki strop, kasetony i panneau na ścianach, do tego ozdobne lampy i marmur posadzki. W tym kontekście wnętrze apartamentu najwyższej kondygnacji zaskakuje. Penthouse urządzono bowiem na dawnym strychu.

Belki więźby dachowej wyeksponowano i nadają dziś charakter całemu wnętrzu. W podobny sposób wykorzystano słupy podtrzymujące strop; w bardzo ładny sposób dzielą one przestrzeń salonu. Wystrój całości utrzymany jest w podobny sposób. Biel stałych elementów, jak ściany, sufity, regały, zabudowa kuchenna, glazura w łazienkach oraz sporej części mebli przetykana jest kolorowymi akcesoriami i fakturami kanap, obić krzeseł, dywanów. Do tego naturalna drewniana podłoga i parapety, nawiązujące kolorem do belek stropu. Całości dopełnia chromowana powierzchnia sprzętu AGD, niektórych lamp, i czerń podłogi i elementów wykończenia w łazienkach. Całość jest lekka, jasna, ciepła. Jakby stworzona do szczęśliwego rodzinnego życia.

Kuchnia połączona jest z salonem, co powoduje powstanie wielkiej i jasnej otwartej przestrzeni. Sama kuchnia utrzymana jest w bieli, a jej koncepcja jest bardzo prosta, wręcz minimalna. Na tym białym tle doskonale odnajdują się bardziej rustykalne elementy (wiejskie w stylistyce krzesła w jadalni) i antyki (lustro w nawiązującej do barokowego zdobnictwa ramie).

Podobne zabiegi łączenia nowoczesnej prostoty z przepychem przeszłości odnajdujemy w całym domu.

Wnętrze "zamyka" niewielki balkon wciśnięty między spadziste dachy. A za metalową balustradką roztacza się wspaniały, wspomniany wcześniej, widok na największe ze Szwedzkich miast.

Drugim wnętrzem, które chciałabym Wam dziś pokazać jest wnętrze domu w Ericeira, w Portugalii. Dom położony jest nad brzegiem oceanu, który widać z okien sypialni i niewielkiego tarasu. Szum fal, trzepot liści palmowych, piasek przesypujący się między palcami, kolorowe zachody i białe wschody słońca. Radość życia. Wnętrze domu, zaprojektowanego przez pracownię POEIRA z siedzibą w Rio de Janeiro, oddaje sobą tę właśnie radość, beztroskę życia w nadmorskim miasteczku. Wnętrze utrzymane jest w tej samej co sztokholmskie mieszkanie bieli elementów stałych, jak ściany i sufity, część mebli (zestaw jadalniany, łóżka etc.), zabudowy kuchennej, łazienki oraz garderoby. Na tym tle wyeksponowane zostały nowoczesne, kolorowe obrazy, zabawne rzeźby i elementy dekoracyjne (tace i tacki, obrazki z elementami ludzkiej twarzy); kolorowe są też poduszki, narzuty, dywany i spora część mebli. Całość wycisza ciemna, drewniana podłoga, którą wykończono również schody wiodące na piętro. Lekkości nadają kaskadowo spływające z sufitu przezroczyste firany, które zawieszono na schowanych za listwami sufitowymi, karniszach.

Dom posiada niewielki taras z widokiem na ocean, palmy. Na koniec załączam widokówkę miasteczka, urokliwie przycupniętego na skalistym, oceanicznym, portugalskim wybrzeżu.

Z życzeniami udanego długiego weekendu - JŁ.

Zdjęcia kolejno z: http://www.skeppsholmen.se/stockholm/vaningar?guid=3UDC8GKVUQCUQJSP&view=Gallery, http://freshome.com/2011/10/31/patterns-and-colors-intertwining-to-create-a-cheery-home/ i http://www.poeiraonline.com/html/frameset.asp, http://www.flickr.com/photos/antoniovi/437992163/

Jeszcze dziś..

2011-11-12T09:45:00.001+01:00

..dwa mieszkania w trochę innym, niż zazwyczaj prezentowany w blogu, stylu. Penthouse w Sztokholmie i dom w Ericeira. Zapraszamy po południu.
JŁ

Zdjęcie z: http://www.skeppsholmen.se/

Dom na wydmach. Dune House, Jarmund/ Vigsnaes Arkitekter, Thorpeness, GB.Suffolk,

2011-11-01T13:29:00.000+01:00

Trawiaste wydmy Suffolk, morze bijące o piaszczysty brzeg, wiatr i sunące nieprzerwanie po niebie ciężkie chmury. Typowo angielsko - nadmorski klimat, a w nim.. projekt norweskiego studia architektonicznego, jakby rodem wzięty z przeciwległego krańca Morza Północnego. Kompozycja niezwykle udana. Mezalians letniskowej, nadmorskiej rezydencji i skandynawskiej prostoty widoczny jest zarówno w architekturze budowli jak i jej wnętrzu. Zapraszamy do oglądania.

I jak Wam się podoba taka mieszanka stylistyk? Dodam, że dom dostępny jest na wynajem wakacyjny (krótkoterminowy). Może mały urlop? Relaks od ciężkiej pracy? Chwila wyciszenia w oceanie codziennego zagonienia?

JŁ

Zdjęcia kolejno z: http://www.contemporist.com/2011/10/17/dune-house-by-jarmundvigsnaes-arkitekter/

Rounded Loft, Praga 6, Czechy; A1Architects.

2011-10-23T12:26:00.000+02:00

Praga. Kolorowe kamienice z czerwonymi dachami, wyniesione Hradczany, leniwa Wełtawa, fantastyczne jedzenie i taka sama atmosfera. Praga cała jest niezwykle koherentna w stylistyce zabudowy, architekturze, cała zanurzona w przeszłości. Przynajmniej w miejscach masowo odwiedzanych przez turystów. O tym, że Praga ma również inne, nieco bardziej industrialne, czy nowoczesne oblicze dowiadujemy się często przypadkiem i ex post. Jak choćby ja, przeglądając prace praskiego studia architektonicznego A1Architects.

Zaobleny Loft, czyli Zaokrąglony Loft znajduje się w dzielnicy Praga 6, na północny zachód od wszystkich turystycznych atrakcji miasta. Został ukończony w lecie 2011 roku. Dla architektów wyzwaniem stała się niemal bezgraniczna, wewnętrzną przestrzeń loftu. Przestrzeń nie mogła jednak zostać całkowicie uwolniona, z uwagi na konieczna w sypialniach czy łazienkach prywatność. Niemniej jednak tak gdzie granice nie są wymagane, tam ich nie ma.

Dla zainteresowanych: loft ma 3 poziomy, których aranżację możecie przestudiować na planach poziomów poniżej.

Całość wykończenia utrzymana jest w naturalnych kolorach bieli, szarości i brązu. Biel podłóg i ścian, gdzieniegdzie okraszana strukturalnym betonem; do tego szare kanapy i drewno stołów - kawowego i jadalnianego.

W kuchni pojawiają się elementy błyszczącej czerni - w krzesłach, blacie kuchennym i AGD. Całość tonie w bieli.

Wejście na piętro; znowu drewniane schody, biel ścian, miękka szara wykładzina i metalowa siatka, rozpięta ponad salonem, zamiast poręczy.

Sypialnia z systemem szaf wnękowych. Biel, drewno, czerń. Jasność i przestrzeń multiplikowana lustrami.

Łazienki. Biele i szarości, albo delikatnych mozaik, albo wyrazistych betonowych płaszczyzn podzielonych na kafle płytek.

I jeszcze rzut oka na salon.

Trochę książek, parę wazonów z kwiatami, starannie wybrane obrazy no i jakaś szczęśliwa rodzina - a wtedy, to wysmakowane wnętrze stanie się prawdziwym domem.

Pozdrawiam
JŁ

Zdjęcia z: http://www.a1architects.cz/en/works/rounded-loft

A już w weekend..

2011-10-20T13:25:00.000+02:00

..mieszkanie ze stolicy Czech. Może Was zaskoczyć..

A w Barcelonie 24 stopnie i słońce; Chiringuito Pez Vela studia Sandry Tarruella.

2011-10-09T11:00:00.003+02:00

Jesień nadchodzi wielkimi krokami. Właściwie już przyszła. Miasta, miasteczka i wsie zaścielają spadające liście, czapka staje się nieodzownym elementem naszego codziennego out-fitu. Dlatego dobrze jest wiedzieć, że są w odległości dwugodzinnego lotu, miejsca pełne słońca i ciepła, takie jak Barcelona, gdzie wciąż można znaleźć wpisane w klimat słonecznych ulic z wielką lekkością, restauracja, puby i kluby. Dziś jedno z takich miejsc: Chiringuito Pez Vela, restauracja na parterze barcelońskiego hotelu, zaprojektowana w 2011 roku przez Sandra Tarruella Studio.

Na zewnątrz palmy i błękitne niebo. Ogródek jak ogródek przy barcelońskim deptaku. Znacznie ciekawsze jest wnętrze, które skomponowano z kontrastów kolorystycznych i materiałowych. Surowa szarość zimnej betonowej podłogi łamana gdzieniegdzie drewnianymi parkietowymi wstawkami. Białe, czasem stylizowane na beton owe płyty ściany zestawione z ledwie oheblowanymi ciemnymi deskami. Drewniane stoły, jakby prosto od leciwego stolarza i metalowe modernistyczne krzesła. A do tego szerokie kanapy z szarymi siedzeniami, na których ustawiono kolorowe, pasiaste poduszki. Wrażenia dopełnia na wpół otwarta kuchnia oblicowana różową falistą blachą. A całość restauracji zanurzona jest w lekko industrialnej, jakby loftowej przestrzeni, sklepionej sufitem pełnym szyn, wentylatorów, listew i suwanego oświetlenie. Nie wiem jak jedzenie ale klimat jak najbardziej do zasiedzenia się ;-).

No i jak Wam się podoba? Znacie jakieś fajne miejsca w Waszych miastach o których można napisać? Których wnętrza i klimat sprawiają, że macie ochotę zamawiać kolejne dania czy drinki, mimo, że przestaliście być głodni czy spragnieni? Dajcie znać.

Pozdrawiam. JŁ

Zdjęcia kolejno z: http://www.sandratarruella.com/modulos/proyectos.php?id=49, http://www.contemporist.com/2011/10/07/chiringuito-pez-vela-by-sandra-tarruella-studio/

Krześlano fotelowe inspiracje.

2011-09-24T13:51:00.001+02:00

Krzesło i fotel. Jak wszystko we wnętrzarstwie, temat rzeka. Poniżej subiektywny przegląd inspirujących dziwactw i przetworzonej nowoczesnym umysłem klasyki; plastik, drewno, szkło, metal, syntetyki.

SLOW CHAIR AND OTTOMAN/ RONAN & ERWAN BOURELLEC
Fotel zaprojektowany dla Vitra Home Collection przez braci Bourellac. Tkanina na metalowej ramie. Klasyczna forma, wygoda, nowoczesność.

PASHA/ MARCO & CLAUDIO DONDOLII POCCI
Plastikowy fotel o klasycznym wyglądzie. Doskonały element wystroju nieformalnych, nowoczesnych pomieszczeń.

FLUX CHAIR
Fascynująca alternatywa dla mebli ogrodowych i nie tylko. Składane krzesła Flux dostępne są w wielu kolorach. Są lekkie, łatwe w rozkładaniu, estetyczne. Pasują do ogrodów, na balkony i tarasy, ale również do nowoczesnych niewielkich wnętrz w których czasem potrzebujemy podjąć dodatkowych gości.

KARMEN/ RADOMSKO MEBLE
Plastikowy fotel rodzimej produkcji, dostępny w wielu wersjach kolorystycznych. Doskonały produkt polskiego wzornictwa. Fabryka ma naprawdę szeroki wybór krzeseł w zróżnicowanej stylistyce. Polecam.

PRICKLY CHAIR/ VALENTINA GONZALEZ
Totalnie szalona seria krzeseł; ale wyobraźcie je sobie w klasycznym, czarno szarym przedpokoju, jako jedyny, kolorowy akcent.

THE BIBLIOCHAISE/ Nobodyandco
Wygodny fotel i podręczna biblioteka w jednym. Absolutnie ekonomiczny. Dla osiągnięcia kompletnej wygody doprojektowano podnóżek. Z Bibliochaise wygodnie spędzisz niejedno popołudnie i jesienny wieczór. Przydałby się tylko ktoś do donoszenia herbaty i ciasteczek..

Na koniec najbardziej szalone z szalonych - fotel projektu szwedzkiej studentki Beckman's Design College, Anni Arnefjord. Totalnie odlotowy, nie sądzicie? ;-)

Postawilibyście któreś z powyższych krzeseł/ foteli w swoim domu? Powiem szczerze, że ja sama starałabym się znaleźć miejsce dla każdego z nich ;-).

Udanego weekendu.
Joanna Łopusińska

Zdjęcia kolejno z: http://okonato.blogspot.com/2010_11_01_archive.html, http://www.lyring.com/clear-plastic-armchair-pasha-by-pedrali, http://www.fluxchairs.com/products.html, http://www.radomskomeble.pl/krzesla-plastikowe-z-pleksi-poliweglanu.html, http://www.core77.com/blog/events/milan_design_week_09_preview_prickly_chairs_by_valentina_gonzalez_wohlers_at_designersblock__13181.asp#more, http://blog.bergdorfgoodman.com/womens-style/prickly-chairs, http://www.nobodyandco.it/sito/inglese/the%20bibliochaise.html, http://vi.sualize.us/view/caresscoffee/e35e5ed0abb88a85782b433ee64ed605/, http://mocoloco.com/archives/002968.php, http://offthebench.nbcsports.com/2011/03/09/finally-a-home-for-my-sports-book-library/, http://www.designformankind.com/2010/10/crazy-chair/

A już w weekend..

2011-09-23T10:20:00.000+02:00

..kilka naprawdę szalonych krzeseł do naszych naprawdę szalonych mieszkań i domów ;-).
Pozdrawiam
JŁ

Apartament przy Clink Street w Londynie, projekt: Chiara Ferrari Studio.

2011-09-11T12:31:00.001+02:00

Trzy sypialnie, salon z kuchnią, dwie łazienki i dodatkowa toaleta dla gości, biuro, pralnia i schowek oraz nieduży balkon z widokiem na Tamizę i London Bridge. Londyński apartament przy Clink Street zaprojektowany został przez Chiara Ferrari Studio. Loftowa stylistyka, biel, przestrzeń i światło, wypełzająca na ściany poskromiona cegła, świetnej jakości materiały, niezbędna ilość mebli i dekoracji. Dla miłośników życia w mieście. W prawdziwym mieście.

Salon, jadalnia, kuchnia. Ogromne okna, wysokie sufity, przemyślane oświetlenie i doskonały podział funkcyjny pomieszczenia. Biel, brąz i czerń w towarzystwie stalowoszarego metalu.

I jeszcze rzut oka na kuchnię, hol dzielący sypialnie i domowe biuro, uzyskane z zagospodarowania przestrzeni koło schodów wiodących na półpiętro z sypialnią dla gości.

Sypialnie zagospodarowano oszczędnie, wykończono w stonowanych kolorach sprzyjających relaksowi. Przylegające do nich łazienki prezentują inną stylistykę.

Mieszkanie dostępne jest na wynajem w biurze Hamptons International. Za "jedyne" 2250 GBP.. za tydzień.

Z pozdrowieniami ze stolicy Wielkopolski.
Joanna Łopusińska.

Zdjęcia z: http://www.contemporist.com/2011/09/05/clink-street-apartment-interior/, http://www.chiaraferrari.com/clink.html

Już w weekend..

2011-09-09T11:53:00.000+02:00

..apartament z serca europejskiej metropolii - Londynu. Zapraszamy wkrótce.

20 rzeczy z IKEI, które warto kupić i mieć u siebie przez lata.

2011-09-04T10:50:00.002+02:00

IKEA. I każdy, absolutnie każdy, czytający ten post ma jakieś skojarzenia. Musi mieć, bo współpraca IKEI z polskimi firmami sięga wstecz ponad 50 lat! Wtedy też, twórca firmy (nazwa IKEA to akronim od pierwszych liter imienia, nazwiska, nazwy farmy i parafii z której pochodzi założyciel Ingvar Kamprad, Elmtaryd, Agunnaryd) nawiązał współprace z Fabryką Mebli Giętych w Radomsku. Pierwszy sklep IKEA otworzono w Polsce w 1991 roku; od tej pory salony IKEA są najczęściej odwiedzanymi sklepami z wyposażeniem domowym w naszym kraju. Dlaczego tak się dzieje? Każdy znajdzie odpowiedź zgodną z własnym doświadczeniem (ktoś powie: ładne rzeczy, inny: tania masówka, a jeszcze kolejny: wszystko do domu w jednym miejscu). Osobiście jestem wielka fanką IKEI, z uwagi na niespotykane połączenie designu na światowym poziomie, dobrej jakością materiałów i wykonania oraz adekwatnej ceną. Dobry design nie musi być drogi, mówią twórcy IKEA, zatrudniając w swoich szeregach rzesze projektantów i designerów. I nie jest. Przynajmniej w tym jednym sklepie na świecie ;-). Poniżej subiektywne TOP 20 z nowego katalogu (i nie tylko) IKEA, czyli rzeczy, które warto kupić i mieć u siebie przez lata (cena + design + materiał).

1. Krzesła. Kolejno: Bernhard (projekt Ola Wihlborg, skóra, tworzywo, chrom), Reidar (projekt Ola Wihlborg, aluminium), Vino (projekt Niels Gammelgaard, stal, drewno akacjowe).

2. Seria Ektorp. Dziesiątki modeli sof, foteli, szezlongów w dziesiątkach różnokolorowych obić. Niezmiennie lubiana od lat, jedna z flagowych serii IKEI. Na zdjęciach kolejno fotel, sofa podwójna, sofa potrójna, szezlong. Pokryte dobrej jakości tkaninami; w większości pokrowce są zdejmowane i można je prać, a kiedy znudzi nam się dawny kolor, zawsze można dokupić pokrycie w nowym deseniu, kolorze czy materiale.

3. Tekstylia. Pościel i ozdobne poszewki na poduszki, zasłony i tkaniny różnorakiego zastosowania. Projektowane z ogromną dbałością i finezją, tak by każdy znalazł pośród nich coś wyjątkowego dla siebie.

Pościel, kolejno: Birgit (projekt Emma Jones), Brunkrissla (projekt Monika Mulder), Eivor Ord (projekt Beckman College of Design).

Poduszki ozdobne i poszewki. Setki wzorów, kolorów, rodzajów i wielkości. Kwadratowe, okrągłe, wałki. Absolutnie do każdego mieszkania. Alvine Floral, Alvine Raffla, Ursula.

Tkaniny. Charlotta Block (projekt Asa Ekstorm), Britten Nummer (projekt Emma Jones), Gullvi (projekt Beckmans College of Design), Duritta (projekt Beckmans College of Design).

4. Lampy stołowe. Temat rzeka. Każdy zapewne kojarzy papierowe lampy z IKEA, które podbiły domy i knajpy na całym świecie - tanie i efektowne, stawiane, wieszane, montowane do ścian. Poniżej subiektywny wybór kilku lamp stołowych. Trona (projekt Ehlen Johansson), IKEA Stockholm (projekt Anne Nilsson), Ljusas Ysby (projekt Anne Nilsson), Marby (projekt Sarah Fager).

5. Dywany. Od plecionych chodników łazienkowych po wysoko strzyżone, miękkie dywany sypialniane. Mnogość kształtów, rozmiarów, wzorów. A ceny już dwucyfrowe ;-). Aborg, Alsev (projekt Anna Efverlund), Bisley (projekt Anna Efverlund), Eivor Cirkel (projekt Gunnel Sahlin), Lusy (projekt Cilla Ramnek).

6. Wazony szklane i ceramiczne. Małe, duże, wysokie, niskie, białe i kolorowe, szklane i ceramiczne, nowoczesne i nawiązujące do dawnych wzorów i tradycji. Setki możliwości. Bigarra (projekt Eva Sjodin), Bladet (projekt Anne Nilsson), Sockerart (Sigga Heimis), Ikea PS Brunn (Gunnel Sahlin), Kanist (projekt IKEA od Sweden), Salong (Johanna Jelinek).

Miało być Top 20 wyszło Top 32 ;-).
A co Wy sądzicie o IKEI? Lubicie czy nie? Kupujecie czy nie? Szybko wyrzucacie to co kupicie czy też zostaje u Was na lata?

Joanna Łopusińska

Wszystkie zdjęcia z: www.ikea.com.pl

Jeszcze w ten weekend ..

2011-09-03T09:43:00.000+02:00

.. 20 rzeczy z nowego katalogu IKEI, które warto kupić i mieć u siebie przez lata.

Prawdziwe marzenia, czyli wyśnione wnętrza w wyśnionych miejscach.

2011-08-28T11:59:00.005+02:00

Najnowszy hymn Nowego Jorku autorstwa Jaya Z i Alicii Keys o wiele mówiącym tytule, Emipre State of Mind, całkiem dobrze oddaje charakter tego miasta funkcjonujący w masowej wyobraźni: "Concrete jungle where dreams are made of, There is nothing you can't do, (...) these streets will make you feel brand you, The lights will inspire you, Let's here it from New York (...), Welcom to the bright light". Jakiś czas temu w portfolio jednego ze swoich ulubionych architektów znalazłam właśnie to wnętrze "ze szczytu świata". A zatem marzymy!

Penthouse, którego wnętrze zaprojektowało studio Joseph Dirand Architecture, położony jest przy 5th Avenue na wysokości Central Parku. Z okien minimalistycznego, utrzymanego w bieli i czerni salonu otwiera się wspaniały widok na plątaninę koron drzew i betonową dżunglę wieżowców. Nic tylko siedzieć na wygodnej sofie i obserwować, zmieniające się w zależności od pory dnia, miasto.

W salonie znalazło się miejsce na sporej wielkości kominek, kolorystycznie dopasowany do reszty wnętrza.

Kilka pokoi, w tym omawiany salon ma połączenie z tarasem na który wstawiono wygodne sofy i stoliki, w sam raz do podejmowania gości niczym na "dachu świata".

Drugi salon, a raczej salonik albo czytelnia; niewielkie pomieszczenie, z białymi sofami, ścianami i sufitem; biel przełamuje się we wnękach okien i ościeżnicach drzwi oraz dodatkach. Szeroki regał został wmontowany w ścianę. Lampy podłogowe idealnie nadają się do czytania w wygodnych sofach.

Kuchnia utrzymana jest w tej samej co reszta mieszkania mieszance bieli i czerni oraz ich struktur. I znowu zestawione zostały czerń drewnianych ościeżnic i szaf ukrywających kuchenne sprzęty, biel marmurowej wyspy; do tego matowe krzesła i błyszcząca noga okrągłego stolika. Żebyśmy nie pomyśleli, że zdjęcia są po prostu wykonane w tonacji czarno białej, na podłodze postawiono papierową torbę z Bloomingsdale's (big brown bag).

Projekt mieszkania prowadzono konsekwentnie; czerń i biel z elementami szkła i metalu króluje wszędzie, począwszy od korytarzy mieszkania skończywszy na łazienkach (na zdjęciu poniżej łazienka z wanną).

Druga łazienka, z prysznicem, wykończona jest w marmurach. Obok na zdjęciu sypialnia ze wspaniałym widokiem na ulice Upper East Side (dzielnica Nowego Jorku).

I ostatnie zdjęcia z penthouse-u na dachu świata. Taras i odbijające się w wielkich oknach salonu Miasto. Tak, miasto przez duże M.

No i jak? Podoba Wam się? Wyobrażacie sobie jesień spadającą na Central Park? Czerwone, żółte i brązowe liście na starych drzewach? A wszystko to obserwowane wprost sponad śniadania na tarasie..

Ale to dopiero pierwsze z dwóch wymarzonych miejsc.

Drugim miejscem jakie chcę Wam zaprezentować jest The Sun House (Dom Słońca) w Singapurze projektu studia GUZ Architects.

Uwierzycie, że to niebiańskie miejsce znajduje się kwartale zajmowanym przez domki jednorodzinne? Sam front nie robi wielkiego wrażenia, ot nowoczesny dom z ekologicznie drewnianą bramą wjazdową otoczony bujną malezyjską roślinnością.

Kolejna zaskakująca rzecz to przestrzeń na której postawiono dom; przestrzeń niewielka, za to perfekcyjnie i w całości wykorzystana. Studio GUZ Architects projektuje blisko natury, stara się tworzyć w swoich projektach azyle dostosowane do miejsca w którym powstają, w takim samym stopniu, jak do ludzi którzy mają w nich zamieszkać. To optymalne wykorzystanie przestrzeni zarówno domowej jak i zewnętrznej sprawia, że cały projekt jest spójny, konsekwentny, a dom wydaje się scalony z otaczająca go przestrzenią. Jak bardzo różni się taka koncepcja, od dobrze znanych nam, domów stawianych w centrach działek, otoczonych nowopowstałym, młodym ogrodem, z którego niczym chwasty, wyrastają plastikowe baseny czy rażące bielą zestawy ogrodowe.

Dom posiada niewielki basen i przylegający do niego staw z wysepkami, z których wyrastają drzewa; dom otwiera się na staw wielkimi oknami, na piętrze dzielonymi dodatkowo pionowymi "kratami". W wykończeniu dominują naturalne materiały, drewno, kamień. Widoczny na wcześniejszym zdjęciu basen nie jest bardzo wielki, został jednak przemyślanie wkomponowany w otaczający go ogród; szklane ścianki basenu "wyrastają" z wnętrza ziemi, budując na jej powierzchni szmaragdową taflę. Altana w postaci prostego podpartego drewnianymi pilastrami płaskiego stropu (pokrytego bujną trawą), chroni przed słońcem zapewniając wygodny odpoczynek.

Granica między wnętrzem i zewnętrzem zaciera się. W niektórych miejscach wstawiono szyby, w innych nie; dom łączy się z ogrodem, albo ogród wdziera się do domu.

Samo wnętrze domu utrzymane jest w bieli łamanej naturalnymi, ciepłymi kolorami mebli i dodatków.

Kuchnia w kontrastowych bielach i ciemnych brązach tonie w oceanie zieleni, wydaje się jakby na wpół zanurzona w stawie widocznym za wszechobecnymi oknami.

A wieczorem zapalają się światła...

...i można zasypiać ze świadomością że żyje się w raju na ziemi.

Co sądzicie? Które z tych dwóch miejsc jest bliższe Waszym gustom? Minimalistyczny penthouse na Manhattanie, gdzie wszystko jest możliwe, czy azyl w Singapurze, gdzie można zbliżyć się do doświadczenia raju? ;-)

Joanna Łopusińska

Zdjęcia kolejno z: http://www.josephdirand.com/, http://www.contemporist.com/2011/08/24/the-sun-house-by-guz-architects/

A już w weekend..

2011-08-26T16:01:00.000+02:00

..prawdziwe marzenia, czyli wyśnione wnętrza w wyśnionych miejscach. Dwa krańce świata a na nich apartament w Nowym Jorku versus dom w Singapurze; zderzenie nie tylko architektury ale i stylu życia oraz postrzegania świata. Zapraszamy wkrótce.
JŁ

Cały świat kocha to co dobrze zna, czyli o zwycięzcy Australian Interior Design Award 2011.

2011-08-19T20:30:00.001+02:00

Właściwie, to naturalne, że najbardziej lubimy to co znamy. Najszybciej akceptujemy to co już wcześniej gdzieś nam się spodobało, co już widzieliśmy, czego doświadczyliśmy i okazało się przyjemne. Na tej samej zasadzie kupujemy kolejną taką samą sukienkę, garnitur czy buty; dlatego zapewne idealny chłopiec/ dziewczynka, w którym/ ej kochaliśmy się w dzieciństwie determinuje nasze późniejsze wybory, już w dorosłym życiu. Ale najbardziej lubimy, kiedy to co dobrze znamy zaskakuje nas w przyjemny sposób.

Zapewne własnie dlatego, wybór jury Australian Interior Design 2011, padł na wariację na temat typowej australijskiej farmy. Ale za to jaką wariację! Zobaczcie sami. Projekt w wykonaniu studia Wolveridge Architects nazywa się Hill Plain House, co w wolnym tłumaczeniu oznacza Prosty Dom Na Wzgórzu. I rzeczywiście, na zewnątrz niby nic. Niska drewniana farma. Wchodzimy..

Główną ścianę salonu, połączonego z kuchnią, zajmuje dekoracja w formie drewnianych, kwadratowych polan. Kwintesencja naturalności ;-). Do tego czerń niskiej zabudowy meblowej, naturalny kolor skóry krzeseł, trochę bieli w meblach, do tego szarości podłogi, ścian i zasłon oraz brąz wykończonego lakierowanym drewnem dachu. Jedynym kolorystycznym akcentem w morzu monochromatycznej naturalności jest żółć, która pojawia się w projekcie kuchni i dodatkach.

Łazienka utrzymana jest w tych samych monochromatycznych barwach co reszta domu, jednocześnie, co należy zaznaczyć, nie jest osobnym pomieszczeniem, a aneksem wydzielonym z sypialni. Otwarta struktura pomieszczeń jest jednym z głównych atrybutów tego wnętrza.

Otwartość wpisana jest również w koncepcję domu jako całości; dom jako integralny element istniejącego na zewnątrz świata, w jego zastanym kształcie. Dlatego dom został zaprojektowany tak, że otwiera się na ten wspaniały australijski krajobraz szerokimi i wysokimi oknami, pozwalając mu przestąpić swój próg i znaleźć odbicie w znajdujących się w jego wnętrzu monochromatycznych, naturalnych materiałach i sprzętach.

Co sądzicie? Zamieszkalibyście na takiej "farmie"? ;-)

Joanna Łopusińska

Zdjęcia z: http://australianinteriordesignawards.com/gallery/2011/7/272

A już w weekend..

2011-08-19T08:24:00.000+02:00

..zwycięzca konkursu Australian Interior Design Award 2011, Hill Plain House studia Wolveridge Architects.

RG Residence, MIM DESIGN, Australia.

2011-08-15T12:24:00.002+02:00

Projekt pracowni Mim Design, znany jako RG Residence, zakwalifikowano do prestiżowego konkursu Australian Interior Design Awards 2011; projekt nie zdobył głównej nagrody, mimo to, warto przyjrzeć mu się bliżej.

Już od wejścia zaskakuje nas przeszklona fasada z jednolitymi drzwiami; za biegnącymi od ziemi oknami widać szeroki i jasny hol wejściowy pełen ciekawych przedmiotów; jeśli tak wygląda "przedpokój" to co będzie dalej? Na ścianie po lewej intrygująca, nowoczesna w formie, a jednocześnie lekka i jakby znajoma w swoim organicznym kształcie, rzeźba z półprzezroczystego plastiku. Plus lekka metalowa komoda, ciężkie lustro i wysokie, jakby żywcem wyjęte ze starej australijskiej farmy, lampiony z dużymi świecami wewnątrz. Wnętrze zapowiada się luksusowo i, mimo, że minimalistycznie, to jednak przytulnie. Poniżej detale przedpokoju. Czy całość wykończenia zostanie utrzymana w stonowanych szarościach i bielach? We'll see.

Salon, widoczny już z holu, okazuje się przestronny i jasny; do szarości sof i dywanów, czerni stolików, lamp, kominka i dekoracji, dorzucono beż przezroczystych zasłon. Całość eksponowana jest na neutralnym tle białych ścian i futryn. Okna salonu wychodzą na wewnętrzne patio.

Za sofą ustawiono czarne pianino, na ścianie zawisł nowoczesny obraz, całkiem zgrabnie korespondujący z wnętrzem.

Z salonu przechodzimy do biblioteki gdzie czeka na nas czarny regał z albumami i innymi książkami, miękki fotel z podnóżkiem i niezbędna całemu przedsięwzięciu czytelniczemu - cisza ;-). Za fotelem kolejny obraz, i kolejny raz niezwykle trafny, choć nieco zaskakujący wybór architekta.

Sypialnia w pełni stonowana; szarości, biele, beże, naturalne materiały; spokój i harmonia w lekkim stylu.

Prawie na koniec rzut oka na jadalnię; prostota, wygoda i funkcjonalność, a także kolejny świetnie wybrany obraz (nad komodą); całość utrzymuje się nadal w ryzach wcześniej narzuconych kolorów. Patio łączy komunikacyjnie cały dom; wszystkie pomieszczenia otwierają się na nie, zapewniając dodatkową drogę swobodnego przemieszczania się.

I ostatnie pomieszczenie: łazienka. W tym jednak miejscu, jako jedynym, przełamany zostaje dyktat szarości i bieli. Wnętrze nadal jest minimalistyczne, nadal w czystej formie i luksusowe, nie tak jednak chłodne, zdecydowanie cieplejsze.

Kolejny wpis już niedługo; tym razem będzie to zwycięski projekt we wspomnianym na początku postu konkursie; mam nadzieję, że uda mi się Was nim zaskoczyć. A może wcale nie? Lubicie być zaskakiwani?

Joanna Łopusińska

Zdjęcia z: http://www.mimdesign.com.au/#/work/residential/rg-residence/

Obiekt: Barcode House, miejsce: Waszyngton D.C., autor: David Jameson Architect.

2011-08-13T12:43:00.000+02:00

No, no, no. Stary dobry Waszyngton, pełen majestatycznych, przygniatających rozmiarami, rządowych budynków i starych ceglanych kamienic, ciągnących się rzędami wzdłuż cichych ulic. Biel i czerwień, a do tego zieleń parków i skwerów, przestrzeń pod niebem szeroko rozpiętym nad miastem. A tu taka niespodzianka.

Barcode House, mimo, że usytuowany w starej dzielnicy miasta nawiązuje do nieco bardziej nowoczesnych trendów. Szkło i stal. Ale i biel, ale i przestrzeń. Mimo nowoczesnej, nieco ekshibicjonistycznej formy całkiem nieźle wpasowuje się w klimat spokojnej, mieszczańskiej dzielnicy. Nie mamy nic do ukrycia, krzyczą mieszkańcy domu ze stali i szkła; prawie jak Holendrzy, zawsze zostawiający odsłonięte okna swoich, często parterowych siedzib.

Barcode to po angielsku kod kreskowy; nawiązania do tego "wzoru" znajdziemy zarówno w samej konstrukcji budynku jak i jego wykończeniu: w prowadzeniu balustrady tarasu, schodach między piętrami, czy dekoracji okien i sufitów. Wszędzie widoczne są równoległe do siebie paski nierównej szerokości, wykonane z różnego rodzaju materiałów (stal balustrad, drewniane wykończenia sufitów etc.).

Jeśli chodzi o wnętrze to jest wygodne i minimalistyczne, pełne designerskich akcentów, ale nienachalne. Biel, czerń, szarość, plus kolorowe akcenty obrazów, mebli i dekoracji.

No i jak? Zamieszkalibyście w domu o szklanych ścianach? Jak na talerzu, pod okiem ciekawskich sąsiadów? Bo, czy naprawdę tak wiele mamy do ukrycia? ;-)

Joanna Łopusińska

Zdjęcia z: http://www.contemporist.com/2011/08/07/barcode-house-by-david-jameson-architect/, http://www.davidjamesonarchitect.com/.

W dniach 1 do 8 sierpnia autorzy bloga przebywają na urlopie...

2011-07-31T18:34:00.003+02:00

...na nowe posty zapraszamy w drugim tygodniu sierpnia.

NEMA WORKSHOP, apartament przy Bond Street, Nowy Jork, U.S.A.

2011-07-24T14:07:00.003+02:00

Nema Workshop to zespół architektów, projektantów i designerów pracujących wspólnie w ramach jednego studia, zajmującego się, zarówno, wnętrzami prywatnymi, jak i restauracjami czy kawiarniami. Każdy ich projekt to szereg indywidualnych rozwiązań i koncepcji dostosowanych do klienta. Pracują głównie w Nowym Jorku. Dziś przedstawimy apartament przy Bond Street w nowojorskim NoHo (nie mylić z SoHo), który studio zaprojektowało w ubiegłym roku.

Apartament, a właściwie dwa połączone ze sobą apartamenty, mieszczą się w historycznym budynku z końca XIX wieku (Robbins & Appleton Building) zbudowanym w stylu Second Empire.

Celem Nema Workshop było zaprojektowanie wnętrza luksusowego o nieformalnym charakterze. Dlatego użyto wysokiej klasy materiałów wykończeniowych, wstawiono designerskie meble, ale jednocześnie zachowano otwartą, loftową przestrzeń.Dwa różniące się między sobą stylistycznie apartamenty łączy obecność tych samych, luksusowych materiałów, typowo loftowych elementów wykończenia (beton, otwarte przestrzenie, widoczne belkowanie stropu, stonowana kolorystyka etc.) oraz stylizowanych na antyczne kolumn, przewijających się w obydwu projektach (w jednej części penthouse'u kolumny i ich głowice są gładkie, w drugim trzony posiadają głębokie kanelurowania a głowice zdobią liście akantu). A teraz to co najlepsze: zdjęcia, zdjęcia, zdjęcia.

Jak Wam się podoba mieszkanie amerykańskiej gwiazdy rocka? Nie spodziewalibyście się, że należy właśnie do tego typu zawodowca, prawda? A jednak. Don't judge a book by its cover.

Joanna Łopusińska

Zdjęcia kolejno z: http://en.wikipedia.org/wiki/Robbins_%26_Appleton_Building, http://www.nemaworkshop.com/#603318/Bond-Street

Clock Tower Apartment, Nowy Jork, U.S.A.

2011-07-23T21:32:00.005+02:00

Wpis z serii: wyśnione miejsca. Budynek DUMBO powstał w 1914 roku na Brooklynie. Z okien wieżowca rozciąga się wspaniały widok na Brooklyn Bridge i wieżowce Manhattanu. Wnętrze o którym mowa mieści się w wieży zegarowej apartamentowca. Pierwotnie przestrzeń tę zajmował olbrzymi mechanizm zegarowy, który usunięto zastępując go nowoczesnym, minimalnym mechanizmem. W ten sposób powstał ten zapierający dech w piersiach penthouse. Poniżej zimowy widok na Clock Tower Dumbo Building z Brooklyn Bridge.

Apartament w zegarowej wieży, ma prawie 2000 metrów kwadratowych na trzech poziomach, prywatną windę kursującą między nimi, oszklony taras z widokiem na najsłynniejszą z wysp i niezaprzeczalnie wspaniałe, kilkumetrowe, cztery okna zegarowe. Nie bez znaczenia jest sufit sklepiający wnętrze na wysokości prawie sześciu metrów! Penthouse posiada trzy łazienki, zaledwie cztery, za to ogromne, sypialnie, kuchnię z jadalnią i salonem (zajmują całe dolne piętro). Wyobraźcie sobie sylwestra w tym apartamencie kiedy wszystkie cztery zegary wygrywają północ, i kiedy patrzymy przez nie na fajerwerki ponad wieżowcami Manhattanu.

Co sądzicie? Warto wydać 23 miliony dolarów dla takiego wnętrza? Dla takiego widoku sponad porannej kawy?

Joanna Łopusińska

Zdjęcia kolejno z: http://guillaumegaudet.photoshelter.com/gallery-image/Classic-B-W-New-York-Sepia/G0000Gu_Wvh5HuF8/I0000scweXajeaHg, http://www.contemporist.com/2011/04/21/clock-tower-kitchen-by-minimal/, http://www.toxel.com/inspiration/2011/06/27/clock-tower-apartment/

Kilka designerskich kawiarenek i restauracji czyli z filiżanką i talerzem dookoła świata.

2011-07-16T13:09:00.010+02:00

Restauracje, bary, kawiarnie, puby. Krzesła, stoły, dobre albo i nie jedzenie, podły albo doskonały alkohol, wystrój czasem ciekawy, innym razem tandetny; czym kierujemy się oznaczając w świadomości pewne lokale jako ulubione? Znaczenie ma czy planujemy aktualnie dobrze zjeść czy pobyć z przyjaciółmi lub rodziną w pięknej przestrzeni, a może zabawić się i potańczyć? Czasem średniej klasy wnętrze, o ile nas nie odstraszy, okazuje się ukrywać w kuchni specjały tak niezapomniane, że wracamy, mimo estetycznego podtrucia. Czasem wracamy tylko po to by jeszcze raz rozpłynąć się atmosferze szczególnego piękna czy luksusu. Czasem muzyka jest tak dobra, a ludzie tak ciekawi, że nie odstrasza nas zaduch czy średnia lokalizacja. Czasem jakaś kawiarenka czy bar znajdują się na naszym codziennym szlaku i zaczynamy traktować je jak .. drugi dom - tak jak na amerykańskich filmach, kiedy spotykamy bohaterów na barowych stołkach przy długich blatach, z kawą i gazeta nad jajecznicą podawaną przez zaprzyjaźnioną Peggy czy Phila. Swojskość versus luksus. Dizajnerzy prześcigają się by odpowiedzieć na nasze oczekiwania, by zaprojektować wnętrza w których zanurzymy/ zadurzymy się na dłużej. Miejsca, które nie będą przelotnym romansem, ale skradną nasze serca na dobre. Oglądajcie i oceniajcie.

D'Espresso Cafe, Madison Avenue, Nowy York, USA, projekt studia Nema Workshop.

Niewielka kawiarenka w centrum Manhattanu przy jednej z głęboko zanurzonych wśród wieżowców ulic, gdzie niełatwo ściągnąć wzrok przechodniów. D'Espresso przyciąga jednak od pierwszego rzutu oka. Koncepcję tego miejsca zaczerpnięto ze znajdującej się nieopodal Bryant Park Library (biblioteka). Biblioteczne wnętrze .. odwrócono; podłoga jest na ścianach, ściany na podłodze a pierwotnie przeszklony sufit znalazł się na jednej ze ścian. Koncepcja prosta i efektowna.

Kith Cafe, Singapur, projekt HJGHER.

Nowy Jork? Toronto? A może któreś z angielskich miast? Nie, ta kawiarnia znajduje się z Singapurze. Z drugiej strony nie ma się co dziwić "zachodniemu" klimatowi tego wnętrza skoro wpływy brytyjskie w mieście sięgają roku 1819, kiedy Miasto Lwa (bo tak tłumaczy się pochodzącą z sanskrytu nazwę Singapur), zostało wydzierżawione od sułtanatu Jahor przez Kompanię Wschodnioindyjską. Od tej pory miasto żyje i rośnie na styku kultur, łącząc tradycje wschodu i zachodu w sposób niepodobny do czegokolwiek innego.

Wyraz KITH oznacza mniej lub bardziej formalną grupę ludzi, przyjaciół, sąsiadów, żyjących w bliskiej lokalizacji mających wspólny background kulturowy, językowy, ekonomiczny. Kawiarnia Kith została zaprojektowana z myślą o wspólnym spędzaniu czasu przez przyjaciół, rodziny, czy początkujących randkowiczów. Znajduje się nieopodal bulwarów więc często wpadają tu spacerowicze z psami, joggingowcy czy rowerzyści. W dzień powszedni i od święta. Projektanci postawili na naturalne kolory i otwartą przestrzeń w którą chce się wejść

i w której chce się zostać.

Capital Kitchen, Melbourne, Australia, projekt studia Mim Design.

Ostatnia z restauracjo - kawiarni (poniżej zaprezentujemy już regularne restauracje), których obecność na naszych codziennych trasach jest nieśmiałym marzeniem. Projekt studia Mim Design oscyluje wokół trendu "Rurban Revolution". Kawiarenka znajduje się nieopodal wielkich centrów handlowych, nowoczesnych i chłodnych, dlatego jej wnętrze zaprojektowano w kontraście do nich. Styl Capital Kitchen jest bardzo domowy, nawiązuje, jak mówią projektanci, do stylistyki nowoczesnych domów na farmach (chodzi o wielkie farmy jakie znamy z Australii czy kolonialnej Afryki; tu odnoszą się do nich naturalne materiały takie jak drewno, elementy bieli czy rustykalne meble które funkcjonują obok tych nowoczesnych) jak i do loftów, których pełne jest Melbourne (stąd cegły, metal, belki w stropie etc.). Do tego trochę koloru, zieleń roślin, wygodne sofy...

Restauracja Tsujita, Los Angeles, USA, projekt sufitu autorstwa Takeshi Sano.

Japońska restauracja w środku Kalifornii. Nowoczesna architektura; spokojne, stonowane wnętrze; proste, wygodne meble; atmosfera relaksu i spokojnie upływającego czasu. Niby nic; niesamowitość wnętrza spada na nas gdy przyjrzymy się sufitowi. Falujące niebo, kłębowisko chmur, a wszystko za sprawą projektu Takeshi Sano. Pomysł zaczerpnięto z architektury świątyni Izumo, jednego z najstarszych japońskich sanktuariów. Sufit wykonano z drewnianych kołków, różnej długości, umieszczonych prostopadle do sufitu. W ten sposób proste, funkcjonalne wnętrze zmieniło się w przestrzeń pełną starego japońskiego wdzięku, ponadczasowości i lekkości.

AME Restaurant, Toronto, Kanada, projekt studia Munge Leung.

Pierwsze skojarzenie z wnętrzem? Państwo Środka. Lokalizacja? Jedno z dużych, chińskich miast, koniecznie turystycznych. Zgaduj zgadula... Zaskakujące, że ta stricte azjatycka w wystroju restauracja, ulokowana jest w Toronto, mieście funkcjonującym w naszej świadomości jako kwintesencja kanadyjskości, czyli naturalności, przestrzeni i czystości. Zdziwicie się zatem czytając, że miasto to zamieszkuje ponad 150 różnych grup etnicznych, a język angielski jest językiem ojczystym dla, zaledwie, 52% jego mieszkańców. Chciałoby się rzec, że restauracja ta, jej wystrój, odpowiada potrzebie wejścia w nieznane, inności i oderwania od znanego świata; tak zapewne byłoby gdyby miejsce takie pojawiło się w Warszawie czy innym polskim mieście; ale w Toronto restauracja AME, jest paradoksalnie zupełnie swojska i łączy tradycje, dobrze znane, wielu spośród mieszkańców tego miasta.

Orientalny wystrój, pełen nawiązań do tradycyjnych wnętrz chińskich i szerzej - azjatyckich (elementy japońskie). Całość umieszczona w wysokiej, ceglanej, loftowej przestrzeni z widoczną więźbą dachową. Plus nowoczesne lampy, designerskie krzesła, szkło i metal. Współczesność w najlepszym wydaniu.

Co sądzicie? Któreś z wnętrz skradło Wasze serce?

Joanna Łopusińska

Zdjęcia kolejno z: http://www.nemaworkshop.com/#603302/D-espresso, http://www.contemporist.com/2011/02/09/the-kith-cafe-by-hjgher/#more-26335, http://www.contemporist.com/2011/02/12/capital-kitchen-by-mim-design/#more-26553, http://www.contemporist.com/2011/07/12/tsujita-la-ceiling-installation-by-takeshi-sano/, http://www.contemporist.com/2010/12/16/ame-restaurant-by-munge-leung/

Jeszcze dziś...

2011-07-16T11:20:00.000+02:00

...kilka apetycznych wnętrz restauracji i kawiarenek z odległych zakątków naszego globu; czyli uczta dla oka nad pełnym talerzem.

Le Mas Des Oliviers, Ramatuelle, Francja - studio JDA.

2011-07-10T09:25:00.002+02:00

Ramatuelle to niewielka miejscowość 10 kilometrów na południe od Saint Tropez, które wszyscy znamy z niezapomnianej serii komediowej z Louis de Funes-em; wspaniała nadmorska architektura i pejzaże Lazurowego Wybrzeża stanowiły piękne tło dla perypetii francuskiego żandarma. O ile widoki w Ramatuelle pozostają te same co w Saint Tropez, architektura miasteczka nie jest już tak spektakularna; niemniej jednak wielu z nas na lipcowy wypoczynek wybrałoby właśnie Ramatuelle, przedkładając ciszę i leniwie płynący tu czas ponad atrakcje i rozrywki jakie niesie pobyt w mekce turystycznej Francji.

Te same cele musiały przyświecać inwestorowi, który zlecił paryskiemu studiu architektonicznemu Joseph Dirand Architecture, wykonanie projektu swojej willi, schowanej w zaciszu wzgórz tego miasteczka.

Proponuję bez zbędnych słów z naszej strony przyjrzeć się tym zachwycającym wnętrzom; rozsmakować w ich minimalizmie i jasnej przestrzeni, spokojnych nawiązaniach do "wiejskiego" klimatu; doskonale poprowadzone wykończenie tej willi pozwalaja, jak się wydaje, na pełny relaks, rozładowanie napięcia i stresu, a w końcowej fazie pobytu naładowanie baterii przed pourlopowym starciem z rzeczywistością.

Co sądzicie? A może jest tu zbyt chłodno jak na wakacyjne klimaty?

Joanna Łopusińska

Wszystkie zdjęcia z: http://www.josephdirand.com/, za wyjątkiem pocztówki z Ramatuelle: http://ventes-pas-cher.com/vacances-a-ramatuelle-04/09-671-euros.html

Sufity podwieszane i możliwości jakie generują.

2011-07-02T17:35:00.003+02:00

Sufity podwieszane. Temat rzeka, zatem krótko: kształtują wnętrze, ukrywają albo zdobią, wydobywając piękno przestrzeni czy funkcjonujących w niej elementów. Jeśli ukrywają, to najczęściej nierówności czy niezbyt ciekawą formę więźby dachowej; rzadziej w mieszkaniach, częściej w przestrzeni publicznej - obniżają nazbyt wysokie wnętrze.

Mamy kilka rodzajów sufitów podwieszanych: gipsowe, mineralne miękkie i twarde, metalowe i napinane. Najpopularniejsze są te z płyt gipsowych (gipsowo - kartonowych lub gipsowo - włóknowych), które mocuje się na lekkich aluminiowych konstrukcjach. Zainteresowanych technicznymi aspektami problemu zapraszam na stronę: http://solidnydom.pl/sufity-podwieszone.html gdzie znajdziecie szczegółowe opisy poszczególnych rodzajów sufitów z rysunkami technicznymi.

Odchodzi się od stosowania ich na całej powierzchni oryginalnego sklepienia, chyba, że celem jest ukrycie nierówności czy zbudowanie w wysokim pomieszczeniu ciekawego jego zamknięcia etc. We współczesnych mieszkaniach sufity podwieszane funkcjonują raczej w formie częściowych obniżeń; zwykle mają wmontowane halogeny podtynkowe, natynkowe, lub umieszczone wzdłuż nich listwy ledowe, doświetlające pomieszczenia lub nadające im charakter, rzadziej wyprowadzone punkty oświetleniowe do zawieszenia lamp. Jednocześnie mogą występować w charakterze czysto dekoracyjnym i nie mieć zintegrowanego oświetlenia.

Najczęstsze są sufity podwieszane w typie: belek biegnących przez pomieszczenie, elementów zasłaniających karnisze (sprawiają, że zasłony czy firmany spływają kaskadą "z sufitu"), różnokształtnych, geometrycznych lub nie obniżeń. Belki stosujemy w kuchniach doświetlając blaty robocze,w łazienkach i toaletach nad lustrami, a często przeciągamy je wzdłuż całych pomieszczeń przez co doświetlamy wybrane powierzchnie. Obniżenia sufitów w formie owali, kwadratów czy innych kształtów znajdujemy najczęściej w salonach i otwartych jadalniach, pojawiają się jednak również w odpowiednio wysokich sypialniach; w sufitach często kształtuje się odwrotne, wklęsłe formy, które ciekawie zagospodarowują przestrzeń. Sufity podwieszane w formie listew zakrywających karnisze używane są we wszystkich pomieszczeniach.

Na koniec przestrzenie publiczne; wyższe pomieszczenie równa się więcej możliwości interpretacji sklepienia.

Mam nadzieję, że zmieszczone przykłady form sufitów podwieszanych okazały się dla Was inspirujące. Tych mniej inspirujących jest znacznie więcej, nie będziemy ich jednak prezentować. Dlaczego mielibyśmy psuć wzrok niepotrzebną brzydotą w to i tak deszczowe, sobotnie popołudnie?

Joanna Łopusińska

Zdjęcia kolejno: http://ladnydom.pl, http://www.uniqueinteriors.com/blog/, http://forum.muratordom.pl,
http://www.dragonart.com.pl, http://modullar.wordpress.com, http://www.archtrend.pl, http://livingroomceilingdesign.blogspot.com.

Kontemplacja i nowoczesność. Wnętrze prywatne z Bułgarii - Yovo Bozhinowski.

2011-07-02T15:40:00.002+02:00

Poniżej przedstawiamy wnętrze mieszkania zaprojektowane przez bułgarskiego architekta Yovo Bozhinowskiego. Minimalizm, nowoczesność linii i rozwiązań, plus czysta, pozbawiona bibelotów przestrzeń. Dzięki pokrytym żółtymi listwami dwóm ścianom, wnętrze nie wydaje się zimne; drewniana podłoga łamie surowość białych i czarnych, wykonanych w wysokim połysku, mebli, a dekoracja na ścianie z motywem chińskim ściąga ultranowoczesne wnętrze nieco w przeszłość, pozwalając na zanurzenie się zbyt szybko biegnącego umysłu w przestrzeni upływającego czasu.

Co sądzicie? A może w ogóle nie odpowiada Wam ten typ wystroju?

Joanna Łopusińska

Wszystkie zdjęcia z: http://bozhinovskidesign.com/

Już jutro...

2011-07-01T16:45:00.000+02:00

...artykuł o możliwościach jakie daje nam montowanie sufitów podwieszanych w naszych mieszkaniach.

MEBLE KTÓRE SIĘ NIE STARZEJĄ czyli ciąg dalszy klasyki którą warto mieć u siebie. RAY i CHARLES EAMES.

2011-06-26T13:40:00.005+02:00

Ray (właściwie Berenice) Kaiser i Charles Eames poznali się w 1940 roku na uniwersytecie Cranbrook
w stanie Michigan. On szybko rozwiódł się ze swoja pierwszą żoną, aby móc poślubić kobietę, z która spędzi resztę życia i zwiąże swoją zawodową karierę. Wspólnie stworzyli niepowtarzalny duet twórczy, który działał prawie przez 40 lat, zmieniając oblicze światowego designu. Para ta projektowała nie tylko domy, ich umeblowanie i tkaniny, ale tworzyła również filmy, fotografowała, malowała, przygotowywała wystawy
i multimedialne prezentacje. Wiele z ich dorobku pozostaje aktualne do dziś, poniżej prezentujemy subiektywne TOP 5 OF R&C EAMES' WORKS.

5. PLYWOOD GROUP: LCW (Lounge Chair Wood). Krzesło uznawane za klasykę designu; wykonane z wyginanej sklejki, następnie utwardzane. Zaprojektowane w 1946 roku; po raz pierwszy zaprezentowane na wystawie w MoMa w Nowym Jorku. Od tamtej pory wciąż na szczycie, mimo, że całkiem niewielkie.

4. LA CHAISE. Leżanka albo szezlong zaprojektowany w 1948 roku. Organiczny, płynący kształt inspirowany jest rzeźbą Gastona Lachaise'a Floating Figure, przedstawiającą kobietę o opływowych kształtach. Powstanie szezlonga możliwe było dzięki wcześniejszym eksperymentom z wyginaniem sklejki oraz zastosowaniu nowoczesnych technologi obróbki włókna szklanego. Elegancja i czystość formy.

3. PLYWOOD COFFE TABLE. Stolik kawowy Playwood Coffe powstał w 1945 roku, produkcja
w fabryce Hermana Millera ruszyła rok później. Zastosowano tę samą technologie co we wcześniejszych projektach Eames-ów. Delikatnie wygięte linie nóg, prosta forma blatu osiągnięte zostały dzięki unikalnej wówczas technologi gięcia sklejki.

2. LOUNGE CHAIR. Subiektywne drugie miejsce. Fotel wg. projektu z 1956 roku, powstał jako prezent urodzinowy dla Billy'ego Wildera. Znany jest obecnie jako jeden z najwygodniejszych foteli świata; miękka skóra zatopiona jest w drewnianej muszli, ustawionej na metalowej nodze. Na zdjęciu w wersji z podnóżkiem. Projekt, jako jeden z niewielu nie był, z uwagi na cenę, przeznaczony dla masowego odbiorcy; zaprojektowany został jako interpretacja klasycznego angielskiego fotela klubowego. Obecnie oryginalny fotel produkowany przez firmę Vitra kosztuje ponad 20 tysięcy złotych.

1. EAMES PLASTIC CHAIR AND ARMCHAIR. EPC i EPA to seria krzeseł i foteli z różnymi podstawami, metalowymi czy drewnianymi nóżkami, stelażami czy płozami do bujania etc. Niektóre projekty mają kształt regularnych krzeseł inne posiadają podłokietniki stając się fotelami. EPA zostało zaprojektowane w 1948 roku na konkurs Museum of Modern Art
w Nowym Jorku. Konkurs o nazwie, "International Competition for Design in Low Cost Furniture", ogromnie odpowiadał w swoich założeniach małżeństwu Eames-ów. Zdobyli za swoje krzesło 2 miejsce oraz nagrodę w wysokości 2500 USD. EPA niezwłocznie weszło do produkcji. Do dziś zdobi wnętrza milionów mieszkań i wnętrz przestrzeni publicznej na całym świecie.

Joanna Łopusińska

Zdjęcia kolejno z: drumandglass.blogspot.com, lachair.com, steeldomus.com, zoomzoom.pl, domosfera.pl

DESIGN TOKYO - a co było wcześniej? czyli kilka przykładów XX wiecznego design-u który nadal jest na topie.

2011-06-23T13:31:00.010+02:00

Już za kilkanaście dni w Tokyo rozpocznie się 2 edycja targów DESIGN TOKYO, która, jak poprzednia promować będzie "Marketable design" czyli design, który daje się sprzedawać (jest rynkowy czyli znajduje zbyt). Ciekawa idea; czy rzeczywiście współczesne wzornictwo tak bardzo odeszło od potrzeb nabywców, że ponownie trzeba je sprowadzać "na ziemię"? Przekonamy się już 6 lipca.

Tymczasem kilka hitów wzornictwa krzeseł i foteli z minionego wieku, które nadal z upodobaniem ustawiamy przy swoich stołach i w swoich salonach.

FOTEL BARCELONA, MIES VAN DER ROHE, 1929 ROK.

Mies Van Der Rohe, niemiecki architekt urodzony w Akwizgranie zaprojektował ten fotel jako wyposażenie Pawilonu Niemieckiego na Wystawie Światowej w 1929 roku. Mało kto pamięta dziś, że współautorką fotela (jak i kilku innych projektów mebli i wnętrz sygnowanych nazwiskiem architekta) jest projektantka wnętrz i form przemysłowych, Lilly Reich, z którą Van Der Rohe współpracował od połowy lat 20stych. Reich związana była z nim również prywatnie. Ich współpraca zakończyła się wraz z rozpadem ich związku po wyjeździe Van Der Rohe do Stanów tuż przed wybuchem II wojny światowej.

Na zaprojektowanych dla pawilonu fotelach mieli zasiadać król i królowa Hiszpanii; tak też się stało kiedy Van Der Rohe oprowadzał po pawilonie Alfonsa XIII Burbona. Po wystawie pawilon rozebrano, wygodny fotel stał się jednak międzynarodowym przebojem, którym pozostaje do dziś (patrz współczesne wnętrze z fotelami po lewej).

Pawilon zrekonstruowano w setną rocznicę urodzin twórcy. Fotel oryginalnie wykonany jest z białej lub czarnej szytej skóry, a metalowe nóżki ręcznie polerowane. Do kompletu z fotelem zaprojektowano taborety, które dziś służą raczej jako podnóżki (serię mebli rozwinięto w kolejnych projektach).

Od czasu powstania fotela pojawiło się sporo mebli nawiązujących do jego stylu jak choćby projekty Phillipa Starck'a z kolekcji PRIVE Collection z 2008 roku (fotele, krzesła, otomany w czerni i bieli).

Co sądzicie o oryginałach? A jak podobają się Wam współczesne nawiązania "Geniusza Design-u"?

FOTEL EGG i SWAN, ARNE JACOBSEN, 1958 ROK.

Arne Jacobsen był duńskim architektem i projektantem wnętrz. Jest autorem ponad setki budynków i tyluż, jeśli nie więcej, ciekawych wnętrz oraz specjalnie do nich zaprojektowanych nowoczesnych form przemysłowych w tym mebli. Fotel EGG i SWAN zaprojektował Jacobsen dla hotelu Radisson SAS w Kopenhadze, którego był architektem. O ile fotele EGG i SWAN produkowano w sporych ilościach o tyle powstałych na bazie "Jajka" kanap zrealizowano tylko kilka (ustawione zostały w ww. hotelu). Kilka lat temu wyprodukowano limitowaną kolekcję sof Egg, ich ceny sięgały 60 tysięcy dolarów. Sofa SWAN produkowana jest z powodzeniem do dziś.

Fotel i sofa SWAN są popularne również współcześnie i z powodzeniem stosowane w wystroju nowoczesnych przestrzeni zarówno domowych, prywatnych jak i hotelowych, publicznych. Przykładem zastosowania projektów Jacobsena jest wnętrze hotelu Habita Monterray w Meksyku zrealizowane przez pracownię Joseph Dirand Architecture (pisaliśmy o jednym
z projektów tego studia w poprzednim poście). Łabędzie (krzesło i sofa) zdobią minimalistyczne wnętrze hotelowego baru.

Na zdjęciach przestrzeni hotelowych dostrzegliśmy również fotel EGG wykonany w nieśmiertelnej bieli.

PANTON S CHAIR, VERNER PANTON, 1967 ROK.

Verner Panton urodził się na niewielkiej duńskiej wyspie
w 1926 roku. W ciągu swojego długiego życia stał się jednym
z najbardziej wpływowych dizajnerów i projektantów wnętrz XX wieku. Zaprojektował setki mebli, które produkowane są do dziś i do dziś znajdują nabywców. Geniusz znamionuje ponadczasowość.

Jednym z jego najpopularniejszych projektów jest Panton S Chair produkowane po dziś dzień (od 1999 roku krzesła wykonuje niemiecka Vitra). Odważne, czyste kolory krzeseł są flagowym elementem wzornictwa Duńczyka. Te same kolory wykorzystywał przy projektowaniu lamp i tkanin. Krzesła S Pantona, zaprojektowane w czasach dominacji pop artowskiej prostoty doskonale odnalazły się we współczesnych wnętrzach stając się synonimem ... nowoczesności i świadomości estetycznej.

Najciekawszy efekt daje zestawienie ultra nowoczesnej linii krzesła z elementami rustykalnymi czy nawiązującymi do stylistyki minionych epok.

Na koniec miejsce w którym raczej nie spodziewalibyśmy się spotkać dizajnerskiego krzesła, ale do którego krzesło to w zaskakujący sposób zdaje się pasować. Kościół Świętego Bartłomieja w Chodovicach u naszych południowych sąsiadów. Gładkie betonowe, surowe ściany z pozostałościami dawnych fresków, dawnej świetności a wśród nich białe krzesła, w których oparciach przestrzelono proste krzyże. Takie rzeczy tylko
w Czechach.

Bardzo twórczym nawiązaniem do klasycznej formy Pantom S Chair jest projekt włoskiego architekta
i projektanta Fabio Novembre, który stworzył w oparciu o nie kolekcję HIM / HER. Krzesła dostępne są
w kilkunastu kolorach a chętnych nie brakuje.

Joanna Łopusińska

Zdjęcia mebli Starck'a ze strony http://www.starck.com/en/.
Zdjęcie hotelu Monteray ze strony http://www.josephdirand.com/
Reszta: http://www.dezeen.com/, http://www.atlantishome.com/, http://indivi.apnet.pl/ etc.

JOSEPH DIRAND ARCHITECTURE; Quai Anatole France, Paryż, Francja.

2011-06-19T19:48:00.007+02:00

Na początek jeden z projektów znanego francuskiego studia architektonicznego.

Jednym z pierwszych projektów wnętrzarskich studia Joseph Dirand Architecture jest apartament w wiekowej kamienicy, zlokalizowanej przy Paryskiej Quai Anatole France, niedaleko Muzeum d'Orsay. Apartament posiada wspaniały widok na Sekwanę
i kilka z przewieszonych nad nią mostów.

Przestronny apartament składa się z salonu, sypialni, kuchni i dwóch łazienek. Wysokie wnętrze dodatkowo rozjaśnia światło wpadające przez ogromne okna. Szczególne miejsce w mieszkaniu zajmuje salon z wielkim półokrągłym oknem wychodzącym na taras, z którego rozciąga się wspomniany wyżej widok. Całe mieszkanie utrzymane jest w spokojnej biało czarno beżowej tonacji.

Ściany w apartamencie pozostawiono w bieli; białe są również szerokie listwy przypodłogowe i dekoracje ścian w postaci sztukateryjnych paneli (panneau). W kontraście do ścian, w mieszkaniu ułożono jednolitą drewnianą podłogę. Beżowy w całości jest zestaw wypoczynkowy w salonie składający się z sof i foteli oraz stolik kawowy.

W kontraście do bieli ścian i beżowych, miękkich mebli działają akcenty czerni w postaci powstałych
w niszach regałów oraz dzieląca wnętrze na część dzienną i nocną czarna, blokowa ściana
z umieszczonymi w niej drzwiami wykonanymi z tego samego materiału.

Czarny jest też kominek w salonie widoczny po prawej, niektóre dodatki oraz meble (stół jadalniany, łóżko w sypialni, biurko do pracy w salonie, część kredensów i lamp).

Kuchnia stanowi minimalistyczne połączenie bieli
i czerni, połysku i matu.

Jedyne "kolorowe akcenty" sypialni to szary fotel
i widoczne nad łóżkiem zdjęcie. Łóżko jak wspomniano wyżej wykonano w czarnej okleinie, stanowi jeden mebel za stolikami nocnymi.

Łazienki, jedna w bieli, druga w czerni (z białymi akcentami - wanną, sufitem i żyrandolem) stanowią kwintesencję nowoczesności; minimalizm
w połączeniu z barokowymi jednakże zminimalizowanymi elementami (marmurowa podłoga w "białej łazience", kryształowy żyrandol, ściany dekorowane panneau i stiukowe dekoracje sufitu
w "łazience czarnej").

Jak oceniacie ten projekt? Czy zastosowalibyście któreś z prezentowanych tu rozwiązań u siebie?

Joanna Łopusińska

Wszystkie zdjęcia pochodzą ze strony http://www.josephdirand.com/

BLOK PEŁEN WNĘTRZ kto? co i dlaczego?

2011-06-19T14:08:00.008+02:00

Witamy na stronach BLOKU PEŁNEGO WNĘTRZ. Jesteśmy architektami oraz specjalistami ds. aranżacji
i wykończenia wnętrz pracującymi w ramach sporej polskiej spółki zajmującej się kompleksowo wykończeniem wnętrz (link dla zainteresowanych powyżej po lewej). Celem bloga jest bieżące rejestrowanie naszych inspiracji, co nam się podoba a co nie, jakie materiały wykończeniowe wybieramy dla naszych klientów, co się sprawdziło a w czym ponieśliśmy porażkę; kto nas inspiruje, jakie rozwiązania podpatrzone u znanych projektantów chętnie byśmy zastosowali, plus trochę historii design-u. Dodatkowo będziemy publikować informacje praktyczne, "z placu budowy", czyli na co uważać wykańczając mieszkanie czy dom, czego koniecznie unikać i co absolutnie nie sprawdzi się w polskich warunkach. Plus masa zdjęć, które mamy nadzieję zainspirują Was w kreowaniu Waszej domowej rzeczywistości.

JŁ